Stembevrijding
- Kristina Bernhart
- 13 jan
- 5 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 6 dagen geleden
Stembevrijding is heel wat meer dan je stem durven gebruiken.
Meer dan alleen je durven laten horen...
Of niet?
Wat maakt dat we met zovelen zijn voor wie het niet vanzelfsprekend is om de stem vrij te laten klinken.
Zonder enig gevoel van schroom, schaamte of angst...
Waarom zit daar zoveel lading op?
Volgens ons is daar meer mee verweven dan het lijkt en dat onze zielsbevrijding samenhangt met het vrijelijke spreken, zingen en uiten wat er vanbinnen in elk van ons leeft.
Voel jij je vrij?
Om je overal en altijd uit te spreken?
Of hou je je regelmatig in,
bang voor wat er van jou gedacht wordt?
Heeft hetgene wat je vroeger zo veel te horen kreeg; "Stil blijven hé"
nog altijd invloed op je expressie?
Werd jou gezegd dat je beter niet kon zingen...zo vals als een kat?
Dat wat maakt dat je nu nog steeds echt gelooft dat het beter is voor de hele mensheid dat je je niet meer waagt aan geen enkele muzikale noot...
Het is een mentale blokkade geworden waaruit het onmogelijk lijkt om door te breken om zelf de magie te beleven die we voelen als we onze favoriete zanger of zangeres de ziel uit het lijf horen zingen.
Ooit vroeg iemand mij : 'Daag jezelf uit en ga iets doen wat je eigenlijk niet durft'. Het mocht eender wat zijn. Met de bedoeling om die drempel te overbruggen, om die stap effectief te zetten en de moed te vergaren om m'n angst voorbij te gaan.
M'n stem wilde ik al jaren oh zo graag vrijelijk gebruiken en laten horen.
Spreken was niet het probleem - helemaal niet. Al van jongs af kon ik me makkelijk laten horen en ik was zeker gene stille in de klas, ask my teachers (lol).
En m'n periode als buitensportinstructeur heeft me geleerd om voor grote groepen te spreken. In het begin ook geen evidentie, maar dat is nog altijd wel leuk uiteindelijk.
Maar zingen was echt iets wat niet lukte in het bijzijn van andere mensen. Wat m'n moraal veel heeft geraakt als MC van een Soundsystem met m'n maten indertijd. Zo veel stress dat dat toen heeft gebracht...ik blokkeerde meestal.
Zelfs wanneer ik alleen zong in de auto of onder de douche, stelde ik mezelf continu de vraag of dat wel goed genoeg was. Druk die ik mezelf oplegde door geloofsovertuigingen kan ik achteraf zien.
Dus toen ik die uitnodiging kreeg om een angst te overwinnen, koos ik ervoor om voor de paarden in de wei in de buurt te gaan zingen.
Mijn god wat was dat moeilijk en het ging toch ook alleen wanneer ik zeker was dat er echt niemand in de buurt was die ook maar een decibel van mij zou kunnen horen.
Maar het was gelukt, ondanks de tranen en het angstzweet.
Er was uiteindelijk een stap gezet. Op die momenten leken dat gigantische barrières die me blokkeerden. Achteraf bekeken, blijken dat ook de moeilijkste stappen geweest te zijn.
Het ging hier ook niet alleen om de stem te laten zingen, maar gewoon al om te kunnen doen wat ik wou. Om mezelf te zijn en te doen wat m'n ziel verlangde.
Een paar jaar later zat ik buiten op m'n kleine rode kinderstoeltje - m'n werkstoeltje in die tijd - en begon ik met een stevige stok te kloppen, op een houten stam naast me die als kapblok diende.
Met de onderkant van die stok ontstond er een kadans en voelde ik opeens duidelijk een soort van openbaring...een last die wegviel...een vrij gevoel overviel me...
"Heey...ik mag hier gehoord worden...
Dit is MIJN ritme op deze moment en wat iemand anders hierover denkt maakt eigenlijk niet uit. Ik mag mij echt laten horen en ik mag hier ook zijn. De Aarde is ook mijn thuis en waarom zou ik me stil moeten blijven houden?
Dat gevoel dat me liet denken; doe maar kalm want anders is het misschien te veel, te luid, te invasief voor m'n medemens, dat gevoel maakte ineens plaats voor: I AM HERE.
Opeens gronde m'n lijf zo hard dat ik niet van m'n stuk was te brengen. M'n stok en ik...hier en nu...
Lorenzo
Open je keelchakra om te manifesteren
Een ander interessant aspect waar ik over ben beginnen nadenken is manifesteren. Je kan dat vanuit verschillende hoeken benaderen en er zijn nog veel meer laagjes dan dit, maar jezelf helder durven uitdrukken, is een heel belangrijk onderdeel om te manifesteren wat voor jou belangrijk is : werk dat bij je past, verbindende relaties aangaan met je geliefden, je droom vormgeven, nieuwe mensen leren kennen, je grenzen leren aangeven,...
Denk er zelf maar eens even over na! Het gaat heel ver!!
Wanneer je in een relatie bv niet durft uitspreken hoe je je werkelijk voelt en waar je behoefte aan hebt, gaat dit op lange termijn een opbouw geven van wrok, afgunst en zelfs haatgevoelens. Je slikt alles maar in. Maar het zit er wel.
Of je hebt een job en ze geven je steeds meer en meer taken, en je merkt dat het teveel is, maar je durft niet voor jezelf opkomen, tot je lichaam het opgeeft misschien, dan blijf je thuis, of je zoekt ander werk. Maar dezelfde dynamiek zal altijd weer ontstaan, als jij hetzelfde blijft en niet gaat staan in je kracht en helder verwoordt wat kan en niet kan voor jou.
Ook dromen en doelen en plannen eindigen mogelijks onder een dikke laag stof als we er niet over uitwisselen met anderen.
Manifesteren begint volgens mij met een idee in je hoofd. Daarna kan je het helemaal gaan uitwerken op papier, en daarna komt er een punt dat je er de wereld mee moet ingaan, toch?
Soms is het misschien een praktisch idee en zijn er voor de uitvoering niet heel veel woorden nodig. Maar het kan ook zijn dat je hulp nodig hebt van anderen voor de uitvoer en dan is het belangrijk dat je erover begint te communiceren, met vrienden en familie, én ook met nieuwe mensen.
Je keelchakra openen of stem bevrijden kan je op veel verschillende manieren aanpakken. Voor sommige mensen is het voldoende om tegen zichzelf te zeggen : kom, ga is naar een sociaal event en spreek daar nieuwe mensen aan. Of je grijpt de eerste de beste kans aan waar een groepje mensen verzameld is om je gitaar boven te halen en te zingen. Dat is fantastisch!!
Voor anderen zal het echter wat moeilijker zijn om de eerste stappen te zetten. Of zelfs rechtuit angstaanjagend! En zoals ik al eens eerder schreef is het dan echt belangrijk om plaatsen te vinden waar je je veilig voelt. Plaatsen waarvan je weet dat iedereen die daar komt respect heeft voor elkaar en in zachtheid ontvangt. Bij de paarden bv zoals Lorenzo hierboven schreef, is ook een hele dankbare eerste ervaring. Dieren zijn enorm gevoelig voor energie en intenties.
En dan kan je kleine stapjes beginnen zetten. En heel geleidelijk aan wordt het makkelijker.
Wanneer je bij ons een cursus komt volgen, is je insteek misschien vooral gericht op 'durven zingen', maar ik kan je verzekeren dat dit je ganse leven zal transformeren op manieren die je nooit had durven of kunnen bedenken!! Het gaat een ripplel-effect hebben op ALLE gebieden in je leven.
Wat ik graag nog wil benadrukken is dat we ons in de cursus focussen op het aspect 'durven' en niet zozeer op het technisch 'juist' zingen. Het gaat ook over het helende aspect van je energie (voor jezelf en de ander) die jij laat doorstromen in de klanken die je maakt, de klanken die vanuit je hart komen, intuïtief.
Kristina
May you set yourself free
Aho
Lorenzo & Kristina
Opmerkingen